Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

οι Ερμηνίες της ΄Ωχρας.



Δεν το είχα αντιληφθεί εξ' αρχής. Τ' ομολογώ.
Και ακόμα δεν ξέρω αν επιτρέπετε να το παραδεχτώ.
Όχι, πιστεύω πως όχι..τώρα είναι χειρότερα από ποτέ.

Πριν ήταν η δική μου ζωή..τώρα είναι η δική σου..
και εσύ ξέρω πως με νιώθεις και γνωρίζεις πως δεν θα στεκόμουν ανάμεσα στην ευτυχία σου.
Είναι όμως ευτυχία σου;; Και εμείς;; Και εγώ;; Εγώ γιατί δεν σε άρπαξα όταν μπορούσα; Εγώ..

Και τώρα όλα μου θυμίζουν εσένα..όλες εσύ.
Όχι όλες..αλλά να..αυτές που σου μοιάζουν..
Δεν ξέρω αν το βλέπω μόνο εγώ..ή και εσύ..

Το μόνο που ξέρω είναι πως ότι και αν συμβαίνει εσύ με αγαπάς.

Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Νεκρή διεύθυνση,νεκρός αποστολέας

Όλα νεκρά τα άφησες και έφυγες. Όχι δηλαδή πως είχες έρθει καμιά φορά και από εδώ. Ρίζωσες όμως βαθιά ΕΔΩ! Ναι,εδώ στην καρδιά μου. Βλέπεις; Αλλά πώς να δεις; Με τι μάτια ; Και με ποια χείλη να αρθρώνουν την απαγορευμένη λέξη;; Τώρα πια, δηλαδή.

Ένας νεκρός παραλήπτης. Ή πολύ καλύτερα εκατοντάδες αμελέτητα γράμματα, μυρίζει μούχλα η γωνιά που περιμένει μια διεύθυνση για να τα ξεφορτωθεί. Να θέλει το ηφαίστειο να σκάσει, και να μην έχει γη. Να έχω τόσα πολλά, και να μην έχω..να μην έχω..όχι δεν έχω..

Και δεν μπαίνει ακόμα φως, ξέρεις, στο δωμάτιο μου. Στους τέσσερις τοίχους τσακίζονται σαν τρελές οι αναμνήσεις προσπαθώντας μανιασμένα να βρουν διέξοδο. Δεν υπάρχει. Όχι ακόμα.

Για πόσο ακόμα όμως; Έχω κουραστεί,κατάλαβε με. Σκληρό να σε σκοτώνουν τα λάθη σου λίγο λίγο, και εσύ νεκρή να περπατάς στο πτώματα των εαυτών σου. Σκληρό.